วันเสาร์ที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2557

วิธีเก็บเงินไปท่องเที่ยว


การออกเดินทางท่องเที่ยวเพื่อเรียนรู้โลกของความแตกต่างจะทำให้เราได้มุมมองใหม่ๆในการใช้ชีวิตมากขึ้น ถ้าน้ำในอ่างหยุดนิ่งไม่ไหลเวียนอีกไม่นานมันก็เน่า เหมือนชีวิตที่คงอยู่กับที่เดิมๆ สิ่งแวดล้อมเช่นเดิมก็จะมีแต่มุมมองในการใช้ชีวิตเช่นเดิม ที่รอวันจะร่วงโรยตามกาลเวลา การออกไปเผชิญกับสิ่งแปลกใหม่จะทำให้สมองได้ออกกำลัง หัวใจได้เต้นแรงจากการรับรู้สิ่งที่ไม่คุ้นเคยจะทำให้เรารู้สึกสดชื่นและมีชีวิตชีวาขึ้นอีกครั้งนึง

ถึงเวลาแล้วที่เราต้องใช้เงินเพื่อสร้างประสบการณ์กับโลกใบเดิมในมุมที่เปลี่ยนไป เราทุ่มเทเวลาให้กับการหาเงินโดยที่ร่างกายไม่ได้พักผ่อนมากี่ปีแล้ว ดังนั้นเราก็ควรแบ่งเวลาเพื่อให้ร่างกายได้ผ่อนคลายจากการท่องเที่ยวบ้าง การเก็บเงินไปเที่ยวนั้นไม่ยากอย่างที่คิด เพียงแต่เราควรรู้วิธีว่าควรเก็บอย่างไร

ออกแบบภาพโดย : www.facebook.com/richsalaryman

บทความนี้มีวิธีการเก็บเงินไปท่องเที่ยวมาแนะนำซึ่งจะแบ่งเป็น 2 วิธี คือ
  • การทะยอยเก็บเงินทุกเดือน
  • การเก็บเงินก้อนเดียว 
โจทย์เพื่อเก็บเงินไปท่องเที่ยวของเรามีอยู่ว่า ==> เราต้องการเก็บเงินไปเที่ยวต่างประเทศในอีก 10 เดือนข้างหน้า ด้วยงบประมาณ 40,000 บาท โดยระหว่างที่เก็บเงินควรตรวจสอบโปรโมชั่นตั๋วเดินทางราคาประหยัดเป็นระยะๆเพื่อที่จะทำให้ต้นทุนในการท่องเที่ยวลดลง จะได้มีเงินเหลือไปกินของอร่อยหรือช้อปปิ้งมากขึ้น

ส่วนใหญ่แล้วสายการบินทั่วไปจะเปิดให้จองตั๋วเครื่องบินจองล่วงหน้าก่อนเดินทางได้ 6-12 เดือน ยิ่งจองเร็วราคายิ่งถูก ซึ่งเราอาจจะต้องถอนเงินออกมาบางส่วนเพื่อมาจ่ายค่าตั๋วเดินทางก่อนครบกำหนดเก็บเงิน 10 เดือน ดังนั้นควรวางแผนเก็บเงินให้ตรงกับช่วงเวลาใช้เงิน ทั้งนี้เงื่อนไขในการจองตั๋วตามโปรโมชั่นหรือตั๋วราคาถูกของแต่ละสายการบินไม่เหมือนกัน เช่น ราคาแตกต่างกัน เงื่อนไขการเปลี่ยนวันเดินทาง ดังนั้นเราควรเลือกเงื่อนไขที่เหมาะสมกับตนเองมากที่สุด

ตัวอย่างเว็ปเปรียบเทียบโปรโมชั่น

เรามาเริ่มเก็บเงินไปท่องเที่ยวกันเลยนะคะ ^_^

วิธีที่ 1 คือ การทะยอยเก็บเงินทุกเดือน
วิธีนี้เหมาะกับผู้ที่ชอบทะยอยสะสมเงินที่ละนิดและไม่อยากให้เงินไปเที่ยวนั้นสร้างภาระในการดำรงชีพมากเกินไป โดยเก็บเงินในสินทรัพย์ทางการเงินที่ที่ความเสี่ยงต่ำเป็นหลัก เช่น เงินฝากออมทรัพย์ กองทุนรวมตราสารหนี้ โดยเก็บเดือนละ 40,000/10 = 4,000 บาท
  • เงินฝากออมทรัพย์ เราควรเปิดบัญชีเพื่อการท่องเที่ยวแยกต่างหากไม่ควรปะปนกับรายการทางการเงินอื่นเพื่อกันความสับสน เมื่อเงินเดือนเข้าบัญชีเราก็โอนเงินไปเก็บไว้บัญชีเพื่อการท่องเที่ยวทันที เป็นการสร้างวินัยทางการเงินอีกแบบหนึ่งเพื่อที่จะได้ไปเที่ยวได้ตามที่ตั้งใจไว้ ทำแบบนี้ทุกเดือนจนครบ 
    • วิธีนี้เงินต้นอยู่ครบ ส่วนดอกเบี้ยก็อาจจะต้องดูบัญชีที่เราฝากว่ามีวิธีจ่ายดอกเบี้ยแบบไหน
  • กองทุนรวมตราสารหนี้ การออมเงินประเภทนี้เราไปเปิดบัญชีกองทุนรวมที่ธนาคารหรือบริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุน โดยให้เจ้าหน้าที่แนะนำว่ามีกองทุนตราสารหนี้แบบใดบ้าง ผลตอบแทนเฉลี่ยเท่าไหร่ เมื่อเลือกกองทุนที่เหมาะสมกับความเสี่ยงแล้วเราก็ใช้วิธีผูกบัญชีเงินเดือนของเรากับบัญชีกองทุนรวมตราสารหนี้(ควรเป็นธนาคารเดียวกัน) เมื่อเงินเดือนเราออกก็จะถูกตัดมาซื้อหน่วยลงทุน ทำแบบนี้ทุกเดือนจนกระทั่งถึงจำนวนที่ต้องการจึงขายหน่วยลงทุน โดยเงินจากการขายหน่วยลงทุนจะได้รับในวันถัดไป ไม่เหมือนกับถอนเงินฝากออมทรัพย์ที่ถอนแล้วได้เงินทันที 
    • วิธีนี้เงินต้นอยู่ครบและอาจจะได้รับผลตอบแทนจากส่วนต่างของหน่วยลงทุนนิดหน่อย(ขึ้นอยู่กับการเลือกกองทุนรวม) 
    • ความเสี่ยงของวิธีนี้อยู่ที่ผู้ออกตราสารหนี้ ดังนั้นควรศึกษาก่อนว่ากองทุนลงทุนกับตราสารหนี้ชนิดใดบ้าง ผู้ออกตราสารหนี้เป็นใคร มีแนวโน้มว่าจะเบี้ยวหนี้หรือไม่
วิธีที่ 2 คือ การเก็บเงินก้อนเดียว
วิธีนี้เหมาะกับผู้ที่มีเงินก้อน(เช่น เงินโบนัส) ต้องการได้รับผลตอบแทนที่มากกว่าวิธีที่ 1 โดยจะเก็บเงินในสินทรัพย์ทางการเงินที่มีระยะเวลาแน่นอน ถอนเงินระหว่างทางไม่ได้ มีเงื่อนไขการฝากเงินขั้นต่ำ เช่น การฝากประจำดอกเบี้ยสูงแบบกำหนดระยะเวลา กองทุนทริกเกอร์ฟันด์
  • เงินฝากประจำ ธนาคารแต่ละแห่งจะจูงใจผู้ฝากเงินด้วยอัตราดอกเบี้ยสูง ควรตัดสินว่าจะฝากกับที่ไหน ให้มองช่วงเวลาถอนเงินเป็นสำคัญ เช่น เงินฝากประจำ 3 เดือนดอกเบี้ย 2% ต่อปีของธนาคารXXXXX หมายความว่า เราฝากเงิน 40,000 บาทกับธนาคาร XXXXX รูปแบบเงินฝากประจำ 3 เดือน พอถึงวันครบกำหนด 3 เดือนเราจะได้รับเงินฝากคืนพร้อมดอกเบี้ย ซึ่งดอกเบี้ยนั้นจะถูกหักภาษี ณ ที่จ่าย 15% ดังนั้นดอกเบี้ยที่เราจะได้รับจึงไม่ถึง 2% ต่อปีเพราะถูกหักภาษีดอกเบี้ย 
    • เราสามารถค้นหาโปรโมชั่นการฝากประจำได้ในเว็ปของธนาคารหรือเว็ปเปรียบเทียบราคา ซึ่งเราควรเลือกวิธีการฝาก-ถอนให้เหมาะสมกับเป้าหมายเก็บเงินเพื่อการท่องเที่ยวของเราให้มากที่สุด
เว็ปตัวอย่างการเปรียบเทียบอัตราดอกเบี้ยเงินฝาก

  • กองทุนทริกเกอร์ฟันด์ เป็นกองทุนรวมอีกประเภทหนึ่งที่เป็นการลงทุนระยะสั้นถึงกลางโดยใช้ประโยชน์จากความผันผวนของตลาดหุ้น ซึ่งมีนโยบายในการลงทุน ความเสี่ยงและเงื่อนไขการปิดกองทุนแตกต่างกัน ดังนั้นเราควรเลือกกองทุนที่ตรงกับเป้าหมายการออมเงินเพื่อการท่องเที่ยวของเรามากที่สุด โดยศึกษา "หนังสือชี้ชวน" ให้เข้าใจก่อนการลงทุน ตัวอย่างกองทุนรวมทริกเกอร์ฟันด์   
    • "กองทุนเปิดทิสโก้ ไทย อิควิตี้ ทริกเกอร์ 8% กองที่ 12 ลงทุนในหุ้นไทย ตั้งเป้าผลตอบแทนที่ 8% ไม่กำหนดอายุโครงการ โดยจะเลิกกองทุนหากผลตอบแทนถึงเป้าหมาย 8% ซึ่งกองทุนนี้ใช้เวลาปิดกองทุนเพียง 2 สัปดาห์ " 
      • ความเสี่ยง คือ เป้าหมายผลตอบแทนที่ 8% ถ้าทำไม่ได้ก็จะไม่ปิดกองทุน ก็หมายความว่าเงินก้อนนั้นของเราอาจจะไม่ได้ใช้ตามเวลาที่กำหนดในอีก 10 เดือนข้างหน้าก็ได้ แต่ถ้าเป็นไปตามเป้าหมาย 8% ก็อาจจะได้รับเงินเร็วกว่าที่คาดไว้
    • "กองทุนเปิดกรุงไทย 5% ทริกเกอร์ฟันด์ 2 จะเลิกโครงการโดยอัตโนมัติเมื่อหน่วยลงทุนไม่ต่ำกว่า 10.5555 บาทเป็นเวลา 3 วันทำการติดต่อกัน และหากไม่สามารถทำผลตอบแทนได้ภายใน 6 เดือนบริษัทจะรับซื้อคืนหน่วยลงทุน"
      • ผลตอบแทนอาจจะไม่สูงเท่ากองทุนอื่น แต่ก็สามารถขายหน่วยลงทุนคืนได้แม้ว่าไม่ถึงเป้าหมาย ทั้งนี้ควรศึกษาหนังสือชี้ชวนเพิ่มเติมเกี่ยวกับเงื่อนไขอื่นๆให้เข้าใจก่อนการลงทุน
ตัวอย่างข่าวการเปิดขายกองทุนทริกเกอร์ฟันด์


ข่าวล่าสุดเกี่ยวกับกองทุนทริกเกอร์ฟันด์ จาก นสพ.ทันหุ้น (27 ม.ค. 57)
"มอร์นิ่งสตาร์ รีเสิร์ทฯ เผยทริกเกอร์ฟันด์ปีที่ผ่านมา 90 กองทุน ส่วนใหญ่ 70% ขาดทุนยับ เหลือแค่ 30% ทำกำไรตามเป้า"

==> เราควรติดตามข่าวสารต่างๆของกองทุนก่อนสินใจในการลงทุน สามารถติดตามเรื่องกองทุนได้ที่ www. morningstarthailand.com


ส่วนวิธีที่ไม่อยากจะแนะนำสำหรับผู้ที่ยังไม่มีวินัยทางการเงินที่ดีพอหรือยังชักหน้าไม่ถึงหลัง เราไม่ควรรูดบัตรเครติดที่เป็นเงินในอนาคตมาใช้เพื่อแลกกับการท่องเที่ยว บางคนเจอโปรโมชั่นรูดบัตรเครดิตมากๆมีสิทธิ์ลุ้นบินฟรีเที่ยวต่างประเทศ ประเด็นคือต้องรูดเท่าไหร่หละถึงจะได้บินฟรี ถ้าประสบการณ์จากการท่องเที่ยวนั้นทำให้วินัยทางการเงินของเราล้มเหลวหละก็ไม่ควรทำ เพราะจะทำให้ครอบครัวเสียหาย มีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งทางด้านการเงินก็ได้ มันได้ไม่คุ้มเสียเลยจริงๆ -_-!!


เที่ยวให้พอดีกับเงินในกระเป๋า 
แล้วชีวิตเราจะไม่ลำบาก


===============================================================

ขอขอบคุณประสิทธิ์ เจ้าของบริษัท Panorama Travel ผู้ใจดีที่ช่วยตรวจสอบข้อมูลการเดินทางไปต่างประเทศ โดยแนะนำเนื้อหาที่ต้องแก้ไขเพื่อความถูกต้องของข้อมูล ทางบล็อกอภินิหารเงินออมขอขอบคุณมา ณ โอกาสนี้ด้วยค่ะ





วันอาทิตย์ที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2557

เปลี่ยนความกลัวเป็นความท้าทาย




ถ้าพูดถึงความกลัวว่าหน้าตาเป็นแบบไหน แล้วทำไมเราต้องกลัวมันด้วย ถ้าจะให้นิยามความกลัวว่าเป็นอย่างไร เราไม่ต้องมองอื่นไกล เดินไปดูที่หน้ากระจกก็จะรู้ว่าความกลัวหน้าตาเหมือนคนที่อยู่ในกระจกนั่นแหละ เพราะความกลัวก็คือความคิดของเราเอง โดยที่ความคิดของคนอื่นไม่อาจทำให้เรากลัวได้ถ้าเราไม่ตอบรับให้เข้ามาในพื้นที่ความคิดของเรา

ถ้าใช้ความกลัวให้เป็นประโยชน์เราก็จะไม่ประมาทในการใช้ชีวิต
     ==> โดยจะระมัดระวังทุกครั้งที่ขับขี่รถ เพราะกลัวจะเกิดอุบัติเหตุ
     ==> หมั่นเติมอาหารสมองโดยเสริมความรู้และอ่านหนังสือพัฒนาความคิด เพราะกลัวล้าหลัง
     ==> คิดถี่ถ้วนทุกครั้งที่จะใช้จ่ายเงิน เพราะกลัวไม่มีเงินไว้ใช้ในขณะที่ทำงานไม่ไหว
     ==> ศึกษาข้อมูลการลงทุนก่อนการลงทุนทุกครั้ง เพราะกลัวขาดทุน

แต่ถ้าความคิดที่อุดมด้วยความกลัวมากเกินไป เราก็ไม่กล้าที่จะสร้างหรือคิดสิ่งใหม่ๆได้ สุดท้ายเราก็จะติดกับดักของความกลัวที่ไม่กล้าทำอะไรเลย
     ==>ไม่กล้าทำตามความฝันให้เป็นจริง เพราะคิดไปเองว่าตนเองเก่งสู้คนอื่นไม่ได้(ยังไม่ลองจะรู้ได้อย่าไรหละจ๊ะ)
     ==> อกหักกับความฝันเดิม ผิดหวังซ้ำซากก่อให้เกิดความท้อแท้ เพราะคิดไปเองว่าโชคชะตาไม่เข้าข้าง (ทั้งที่ความจริงเราอาจจะอดทนไม่พอก็ได้)
     ==> ไม่กล้าที่จะเปลี่ยนแปลง เพราะคิดไปเองว่าสิ่งเดิมที่เป็นอยู่นั้นดีอยู่แล้ว(ถ้าสิ่งเดิมนั้นเปลี่ยนไปจะทำอย่างไร เช่น บริษัทที่เราฝากชีวิตไว้เพราะคิดว่ามั่นคงนั้นเกิดวิกฤตที่นอกเหนือความคาดหมาย เราอาจจะกลายเป็นหน่วยงานแรกๆที่ถูกยุบเพราะต้องการประหยัดต้นทุนก็ได้)
     ==> ไม่กล้าออกไปทำสิ่งแปลกใหม่เพราะคนอื่นบอกว่าเราทำไม่ได้ (คนอื่นจะรู้จักตัวเรามากกว่าตัวเราได้อย่างไร)

วิธีกำจัดความกลัวนั้นไม่ยาก หลายคนที่ทำได้จะรู้สึกถึงความมีอิสระเพราะถูกปลดปล่อยจากคุกทางความคิด การอ่านหนังสือหรือหาข้อมูลทางเน็ตนั้นทำให้เรารู้วิธีกำัจัดความกลัวได้ก็จริง แต่มันจะไม่ประสบความสำเร็จถ้าเราไม่เริ่มลงมือทำ เพราะความกลัวกำจัดได้ด้วยการลงมือทำ(สักที)

เราขอยกตัวอย่างวิธีการเปลี่ยนแปลงความกลัวจากประสบการณ์ส่วนตัวมาเล่าให้ฟัง วิธีทางการตลาดที่มักใช้กันเพื่อให้สินค้าดูแปลกใหม่อยู่เสมอคือ การเปลี่ยนบรรจุภัณฑ์ใหม่ เช่น ชมพูสระผมอาจจะมีการปรัีบปรุงสูตรเล็กน้อยและเปลี่ยนลักษณะขวดใหม่ ซึ่งทำให้แบรนด์มีความแปลกใหม่และผู้ใช้จะรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลง ความตื่นเต้น ไม่ซ้ำซากจำเจ


เมื่อเราเห็นภาพแล้วว่าการเปลี่ยนบรรจุภัณฑ์นั้นสร้างความแตกต่างทางความรู้สึกได้ แ้ล้วทำไมเราถึงไม่ลองเปลี่ยนบรรจุภัณฑ์ให้กับความคิดของเราบ้างหละ 

==> เปลี่ยนความคิด(แชมพู)ที่ถูกห่อหุ้มด้วยความกลัว(บรรจุภัณฑ์ขวดเดิม) 
==> มาเป็นความคิดที่หุ่อหุ้มด้วยความท้าทาย(บรรจุภัณฑ์ขวดใหม่)  

เราใช้วิธีเปลี่ยนชื่อความกลัวเป็นความท้าทาย คนเราไม่ได้เก่งหรือทำอะไรเป็นมาตั้งแต่เกิด ทุกอย่างต้องมีจุดเริ่มต้นที่การฝึกฝนและลงมือทำ เส้นทางนักเขียนไม่ได้มาจากการนั่งหน้าคอมฯแล้วพิมพ์ได้เลย แต่มันต้องมาจากการรักการอ่าน การได้ออกไปเจอโลกกว้างพบสิ่งแปลกใหม่ เพราะเนื้อหาที่อ่านและประสบการณ์จากการเดินทางเป็นวัตถุดิบชั้นดีที่เป็นตัวกำหนดความคิดของเรา

เริ่มอ่านจากสิ่งที่ตนเองอยากรู้ ค้นคว้าเพิ่มเติมให้ความรู้นั้นสมบูรณ์ขึ้น แล้วลงมือเขียนอะไรก็ได้ออกมาเพื่อเป็นการฝึกฝน แม้ช่วงแรกภาษาอาจจะยังไม่เหมาะสม ยังจับทางแนวการเขียนของตนเองไม่ได้ แต่เราก็ต้องพยายามฝึกเขียนให้บ่อยที่สุด การฝึกเขียนจะทำให้เราเก่งขึ้น เมื่อเขียนแล้วก็ต้องให้คนอื่นอ่านเพื่อคอมเม้นท์สิ่งที่เราเขียน เพราะผู้อ่านเป็นกระจกสะท้อนว่าข้อความที่เราต้องการจะบอกนั้นตรงกับที่ผู้อ่านตีความหรือไม่ แล้วการเขียนของเราก็จะพัฒนาขึ้นเอง

แต่อย่าฝึกเขียนโดยการไปอ่านของคนอื่นแล้วลอกเลียนแนวความคิดนั้นเป็นของตนเอง เพราะจะทำให้เราเป็นเงาของคนอื่น ไม่เป็นตัวเอง สุดท้ายคุณก็จะเป็นเพียงนักเขียนเงาที่จะมีตัวตนสีดำในขณะที่มีแสงอาทิตย์สาดส่องมาเท่านั้น

ก่อนจบบทความก็มีเพลงที่สร้างไฟฝันให้เราลุกขึ้นอีกครั้งและอยากจะให้ผู้อ่านที่รักกับการตามหาความฝันลุกขึ้นออกเดินทางตามเส้นทางที่มีความท้าทายเหล่านั้นไปด้วยกัน

เรามาจุดไฟของความฝันไปด้วยกัน.....



เนื้อเพลงที่ต้องการให้เราออกเดินทางตามความฝัน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตามก็ต้องก้าวผ่านมันไปให้ได้ อุปสรรคที่รอเราอยู่ข้างหน้าก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับหัวใจนักสู้ที่ไม่ยอมแพ้ เพราะวิกฤตนั้นสร้างคนให้เต็มคน ซึ่งทั้งหมดนี้เริ่มต้นจาก "ความกล้า" ที่จะก้าวเท้าเล็กๆของเราไปข้างหน้า เนื้อเรื่องในมิวสิกวีดีโอทำให้เรารู้สึกถึงความอดทน ความกล้าชน ความเพียรพยายามของนักกีฬารุ่นจิ๋วที่ตั้งใจฝึกซ้อมด้วยความมุ่งมั่น ไม่ว่าจะชนะหรือแพ้ก็จะสู้ไม่ถอย สู้จนหมดแรง ร่องรอยจากบาดแผลจะทำให้รู้ว่าพลาดตรงไหน เพื่อจะได้กลับไปฝึกฝนให้แข็งแกร่งกว่าเดิม


"ฟังเพลงจบแล้วตอบคำถามตัวเองด้วยว่า
เราสู้เพื่อความฝันของเรามากแค่ไหน"


----------------------------------------------------------

หมายเหตุ เรามองในมุมของนักกีฬาที่ตั้งใจทุ่มเทฝึกซ้อมเพื่อจะไปที่จุดสูงสุดในอาชีพโดยมีความฝันเป็นเครื่องนำทางนั้นแตกต่างกับอีกโลกที่เรียกว่า "ผลประโยชน์" โดยมีเงินเป็นเครื่องนำทาง  ถ้าเราไม่สามารถรักษาสมดุลของความฝันและเงินตราให้อยู่ร่วมกันได้ ก็จะไม่มีความคิดแปลกใหม่เกิดขึ้นบนโลก ครั้งแรกที่เราดูมิวสิกวีดีโอแล้วนึกถึงข่าวการแข่งขันกีฬาที่ใช้ตัดสินด้วยสายตาแบบกีฬาชกมวย ที่สร้างความเจ็บปวดให้แก่กองเชียร์ด้วยคำว่า "ชนะแบบค้านสายตา" แต่ก็ยังเจ็บปวดและเจ็บใจไม่เท่ากับตัวนักมวยที่ทุ่มเทเวลาให้แก่การฝึกซ้อมทุกวันเพื่อให้การขึ้นชกของตนเองนั้นออกมาดีที่สุด ความรู้สึกหดหู่เกิดขึ้นระหว่างที่ดูมิวสิกวีดีโอเพลงนี้ คือ นักกีฬารุ่นจิ๋วเลือดใหม่ที่กำลังฝึกซ้อมในโลกความจริงในขณะนี้ น้องๆจะรู้สึกอย่างไรถ้าความตั้งใจฝึกซ้อมทั้งหมดนี้ถูกทำลายด้วยกติกาที่ไม่เป็นธรรม กติกาที่สร้างขึ้นมาเพื่ออวยให้แก่พวกพ้องตนเอง เราเป็นคนนอกก็ได้แต่ภาวนาให้ความละอายต่อบาปนั้นเกิดขึ้นในจิตใจของกรรมการผู้ตัดสินให้ควบคุมการแข่งขันให้ยุติธรรม









วันอาทิตย์ที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2557

จดบันทึกเพื่อให้เงินหมดช้าลง


หลายครั้งที่เจอคนรอบข้างบ่นว่า.....
  • ไม่รู้ว่าเงินหายไปไหน
  • เงินเดือนพึ่งออกทำไมถึงหมดเร็วจัง
  • ทำยังไงดีเงินไม่พอใช้
  •  เงินหมดแล้ว!! เหมือนว่ายังไม่ได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย
คำแนะนำเดิมๆที่บอกอยู่เสมอว่า "เราก็ต้องจดซิคะว่าเงินของเราไหลไปไหนบ้าง" หลายคนอยากรู้ว่าเงินของตนเองหายไปไหน แต่สุดท้ายก็ยอมแพ้ให้กับความขี้เกียจ ถ้าขี้เกียจจดบัญชีรายรับรายจ่ายแบบนี้ใครที่ไหนจะไปช่วยเราได้หละจ๊ะ ไม่มีใครรู้ว่าเราใช้เงินไปกับอะไรบ้างมากเท่ากับตัวเราเอง ที่จริงแล้วการจดบัญชีในปัจจุบันนี้ไม่ได้ยากมากขนาดที่เราต้องซื้อสมุดมานั่งตีเส้นแล้วบวกเลขเอง โปรแกรมบันทึกรายรับรายจ่ายมีโหลดฟรีมากมาย ดังนั้นเราควรใช้เทคโนโลยีให้มีประโยชน์ ลองโหลดมาลองใช้แล้วจะรู้ว่า "เงินของเรามันไปหลบอยู่ที่ไหน"

เราใช้โปรแกรมของกสิกรมา 2 ปีละ ก็โอมากเลยนะ มีให้เลือกทั้งหมด 3 รูปแบบ คือ Excel ,Website และ Mobile ซึ่งการใช้งานขึ้นอยู่กับความสะดวกของผู้ใช้ว่าชอบวิธีการลงบัญชีแบบไหน (ความแตกต่างของแต่ละวิธีศึกษาได้ที่ลิ้งค์นี้คะ http://k-expert.askkbank.com/Pages/3-PlatformComparison.aspx) สำหรับปี 2014 โหลดได้ตามลิ้งค์ข้างล่างนี้คะ


ส่วนตัวใช้งานรูปแบบ Excel เพราะชอบที่จะโหลดโปรแกรมไว้ในคอมฯส่วนตัว จดบันทึกได้แม้ไม่มีสัญญาณอินเตอร์เน็ต เราก็เป็นเหมือนคนทั่วไปที่มีความขี้เกียจอยู่ในสายเลือด(ที่จริงก็มีอยู่เยอะมากเลยหละ)  แต่เื่พื่อเป้าหมายยังไงเราก็ต้องทำให้ได้ บางคนอาจจะจดบันทึกในมือถือทุกครั้งเมื่อมีการรับหรือจ่ายเงิน ตัวเราทำไม่ได้ขนาดนั้น เราเพียงแต่ฝึกไว้ว่าทุกเช้าระหว่างนั่งรถไฟใต้ดินไปทำงานต้องจดบันทึกว่าเมื่อวานนี้เราใช้จ่ายอะไรไปบ้าง เราจะจดไปที่ Notes บนมือถือว่า วันที่นี้ค่ากินเท่าไหร่ ค่าเดินทางเท่าไหร่ ค่าซื้อของอื่นๆเท่าไหร่ ฯลฯ โดยจดตัวเลขการใช้จ่ายลงไปให้หมด พอสิ้นสัปดาห์หรือสิ้นเดือนเราก็จะมาจดลงในโปรแกรม Excel ที่โหลดไว้ในคอมฯ จากจุดเล็กๆที่เราจดทุกวันก็จะกลายเป็นภาพใหญ่ว่าทั้งเดือนเราใช้จ่ายเงินไปกับอะไรบ้าง พอสรุปเป็นรายปีก็จะรู้ว่าทั้งปีเราออมเงิน กิน เที่ยว ช้อปเป็นกี่% ของเงินทั้งหมด

เราฝึกทุกวันจนกลายเป็นนิสัยไปแล้วว่า "ทุกเช้าต้องจดบันทึกรายจ่าย" บางคนก็ทำได้เฉพาะช่วงแรกๆแล้วก็ลืมจนกลายเป็นความขี้เกียจ สุดท้ายก็เลิกจดไปซะอย่างงั้น ทุกอย่างเริ่มต้นใหม่ได้เพียงปรับวิธีคิด เราอยากให้คิดว่าการจดบัญชีรายจ่ายนั้นเหมือนการที่เราดู Facebook , Line , Instagram ที่ทุกเช้าเราเปิดดูโดยไม่ต้องมีคนมาบอก เราเห็นสังคมก้มหน้าในรถไฟฟ้าใต้ดินก็รู้แล้วว่าคนส่วนใหญ่มีสมาร์ทโฟนใช้ ซึ่งมันทำอะไรได้มากกว่าการดู Facebook , Line, Instagram ของเพื่อนหรือดาราที่เราชื่นชอบ

เราควรจดบันทึกรายรับรายจ่ายไม่ใช่เพื่อใครอื่นไกล แต่เป็นการทำเพื่อตัวเอง เพื่อความสุขระยะยาวในครอบครัว แต่จะใช้วิธีการอย่างไรนั้นแล้วแต่ความถนัดของแต่ละคน ขอให้จดแค่นี้ก็ดีใจสุดๆละ ในบทความนี้แนะนำเพียงวิธีการส่วนตัวที่ทำแล้วได้ผลมาเล่าสู่กันฟัง อย่างน้อยตอนนี้เราก็รู้ว่าปี 2555 - 2556 เรามีนิสัยการใช้เงินหมดไปกับอะไรบ้าง ควรลดหรือจ่ายอะไรเพิ่มบ้าง



เราส่องกระจกเพื่อดูการแต่งกายของตนเอง
เหมือนกับการจดบัญชีรายรับรายจ่าย
เพื่อเราจะได้รู้ขนาดกระเป๋าของตนเอง





วันพฤหัสบดีที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2556

บันไดขั้นแรกของความมั่งคั่ง




ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาเราเจอคอมเม้นหนึ่งในกระทู้ Pantip ว่า "เงินเรื่องใหญ่ที่โรงเรียนไม่เคยสอน" ซึ่งเป็นประโยคที่โดนใจเรามาก จนเกิดเป็นคำถามขึ้นในใจว่าโรงเรียนไม่สอนเรื่องการใช้เงินจริงหรือ ถาม Google คงตอบเราไม่ได้ทุกอย่าง แบบนี้เราต้องพิสูจน์ว่าจริงหรือไม่ สถานที่ที่ตอบคำถามเราดีที่สุด คือ โรงเรียน ปกติช่วงเวลาบ่ายโมงของทุกวันอาทิตย์เราเป็นครูอาสาสอนเด็กแถวบ้านในวัดแห่งหนึ่งที่ จ.นนทบุรี ซึ่งพระอาจารย์ให้เด็กมาทำกิจกรรมทางพระพุทธศาสนาพร้อมกับสอนวิชาการให้เด็กเพื่อให้มีจริยธรรมและความรู้กลับบ้าน มีครูสอนด้วยกัน 2 คนคือ รุ่นพี่กับเรา ซึ่งปกติจะสอนวิชาภาษาอังกฤษกับคณิตศาสตร์ สัปดาห์ที่ผ่านมาเป็นช่วงเวลาที่ดีที่จะสอนเรื่อง การออมเงิน ให้กับเด็กกลุ่มนี้

เราแจกกระดาษเปล่าให้เด็กทั้งหมด 36 คน ซึ่งเป็นเด็กช่วงอายุเด็กตั้งแต่อนุบาล 2 - ม.3 โดยให้ตอบคำถามว่า "ถ้าได้เงินค่าขนมจากผู้ปกครองมาน้องจะนำเงินนั้นไปทำอะไร"  ซึ่งเด็กอนุบาล 2- ป3 ได้ค่าขนม 50 บาทและเด็ก ป.4 ขึ้นไปได้ค่าขนม 1,000 บาท เราให้เวลาน้องเขียนคำตอบ 10 นาทีแล้วก็ส่งกระดาษคำตอบ ซึ่งคำตอบที่เราได้รับแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม(มีภาพคำตอบให้ดูที่ข้างท้ายบทความ) คือ
  • กลุ่มที่ 1 เด็กที่แบ่งสัดส่วนการใช้เงินว่ากิน ออมเงิน เก็บไว้ฉุกเฉินเท่าไหร่ คิดเป็น 11%
  • กลุ่มที่ 2 เด็กที่นำเงินฝากธนาคารเพียงอย่างเดียว คิดเป็น 36%
  • กลุ่มที่ 3 เด็กที่ตอบว่านำเงินไปกินขนมทั้งหมด คิดเป็น 53%
เราให้น้องที่อยู่กลุ่มที่ 1 มาบอกว่าทำไมถึงมีวิธีการใช้เงินแบบนั้นเพราะจะได้เป็นประโยชน์ให้คนอื่นทำตาม ระหว่างนั้นเด็กหลายคนก็เริ่มคุยกันไม่ฟังคนที่อยู่หน้าห้องว่ากำลังพูดอะไร เราตะโกนให้เงียบสักพักเริ่มเจ็บคอก็เลยหาวิธีใหม่ให้เด็กยอมฟังและไม่เจ็บคอด้วย คือ ให้เด็กที่กำลังคุยกับเพื่อนออกมาตอบคำถามเราที่หน้าห้อง เรามองไปทั่วห้องถ้าเห็นเด็กคนไหนคุยก็เรียกออกตอบคำถามที่หน้าห้อง จนมีเด็ก ป.1 คนนึงหันมามองหน้าเรา โบกไม้โบกมือแล้วพูดว่า "หนูตั้งใจฟังแล้วค่ะ อย่าเรียกหนูไปหน้าห้องนะคะ" ตอนนั้นอยากอัดวีดีโอหน้าของน้องมาให้ดูจริงๆเพราะขำตลอดที่นึกถึง น้องดูซื่อและน่ารักมากๆ เราคิดว่าเด็กกลัวการพูดหน้าห้องก็เลยใช้วิธีนี้ให้เด็กเงียบ แล้วมันก็ได้ผลซะด้วยซิ

ประเด็นสุดท้ายที่เราสอนเื่รื่องการออมเงินจะเป็นสิ่งที่เราอยากให้เด็กๆคิดเป็นมากกว่าใส่ความคิดเราลงไป เราตั้งคำถามและให้เด็กทั้งห้องช่วยกันตอบ เพราะเราอยากรู้ว่าถ้าเจอสถานการณ์แบบนั้นน้องจะแก้ปัญหากันอย่างไร มีการสนทนาดังนี้

เรา : ถ้าน้องใช้เงินกินขนมหมดเลยไม่มีเงินออม แล้วจะนำเงินตรงไหนไปซื้อของเล่นที่อยากได้คะ?
เด็ก : ขอพ่อกับแม่ไงครับ
เรา : ถ้าพ่อกับแม่ทำงานแล้วเงินไม่พอใช้ หาเงินให้น้องเรียนไม่ได้ น้องจะทำยังไงคะ?
เด็ก : ก็ไปถอนเงินในธนาคาร
เรา : ถ้าน้องถอนเงินในธนาคารใช้จนหมดแล้วจะนำเงินตรงไหนมาใช้คะ?
เด็ก : ก็ไปกู้ไงคะ (คำตอบนี้เป็นของเด็ก ป.4 ซึ่งทำให้เราเจ็บใจสุดๆ)
เรา : ถ้าน้องไปกู้เงินแล้วน้องใช้หนี้เค้าไม่ได้น้องจะทำยังไงคะ?
เด็ก : ก็ไปกู้อีกที่นึงมาให้อีกที่นึงไง (มันจี๊ดตรงนี้แหละ -_-!!)
-------จบการสนทนา-------

เป้าหมายของคำถามทั้งหมดเพื่อจะได้ยินคำตอบว่า "หยอดกระปุกออมเงิน ลดค่าขนม หาเงินเพิ่ม" ไม่มีสักคำตอบเดียวที่เข้าข่ายสิ่งที่เราต้องการอยากจะได้ยิน พอเรารู้ว่าความคิดเรื่องการออมเงินเป็นอย่างไรเราก็เริ่มใส่สิ่งที่มีประโยชน์กว่าการกู้เงินเพื่อใช้จ่ายให้น้องฟังว่าควรทำอะไรบ้าง เช่น คิดก่อนที่จะใช้เงิน ตั้งใจเรียน ช่วยพ่อแม่ทำงานบ้าน ถ้าเด็กโตหน่อยก็จะให้ทำกำไรข้อมือขายแทนที่จะซื้อ และสอนน้องให้จำไว้คำนึงว่า "เป็นหนี้มันไม่ดี" แต่ถ้าสอนรายละเอียดมากกว่านี้น้องคงไม่เข้าใจว่าหนี้ดีกับหนี้ไม่ดีเป็นอย่างไร ไว้ให้น้องหาคำตอบเองตอนโตขึ้น ถ้าอยากรู้ว่าลูกของคุณคิดอย่างไรกับการออมเงินอาจจะใช้คำถามข้างต้นเป็นประตูสู่ความคิดของเด็กก็ได้ว่าจะแก้ปัญหาอย่างไร

แม้ว่าเด็กกลุ่มนี้ไม่ได้เป็นคำตอบของเด็กทุกคน แต่มีสิ่งนึงที่เราได้รับจากกรณีตัวอย่างข้างต้นที่เป็นบันไดขั้นแรกของความมั่งคั่ง คือ การปลูกฝั่งค่านิยมการออมเงิน ให้เด็กโดยที่ผู้ใหญ่ต้องทำตัวเป็นแบบอย่างให้ดูเป็นรูปธรรมจับต้องได้มากกว่าการพูดให้เด็กออมเงินที่เป็นนามธรรมซึ่งเด็กอาจจะฟังแต่ไม่เข้าใจว่าออมเงินไปทำไม

ตัวอย่างเช่น การฝากเงินในธนาคารโดยเปิดบัญชีในชื่อของเด็กหรือชื่อร่วมกับผู้ปกครอง เมื่อหยอดเงินในกระปุกจนเต็มแล้วก็พาเด็กไปฝากเงินที่ธนาคาร โดยให้เด็กทำกิจกรรมทุกอย่างด้วยตัวเอง เพื่อให้เค้าได้รู้สึกถึงความเป็นเจ้าของและหวงแหนเงินที่ฝาก การที่เด็กได้เห็นเงินที่ฝากมีปริมาณมากขึ้นจากเงินต้นกับดอกเบี้ยจะทำให้เด็กภาคภูมิใจ โดยเห็นว่าทุกบาททุกสตางค์นั้นมีค่า เศษเหรียญค่าขนมที่หยอดกระปุกทุกเย็นเมื่อรวมกันก็จะกลายเป็นก้อนใหญ่ที่ฝากในบัญชีธนาคาร

"ไม่มีคำว่าสายที่จะเริ่มต้น" เราเริ่มต้นออมเงินตอนเป็นผู้ใหญ่ก็ยังไม่สายเพราะดีกว่าไม่เริ่ม (แต่จะมีพอใช้ไปจนเกษียณรึเปล่าก็อีกประเด็นนึงนะคะ) โดยที่เราเริ่มจากสิ่งเล็กๆก่อน เมื่อทำสำเร็จก็จะเป็นความภาคภูมิใจเล็กๆ แล้วค่อยสร้างสิ่งที่ยิ่งใหญ่โดยการทำเงินให้งอกเงยต่อไป จำไว้ว่า สิ่งเล็กๆรวมตัวกันนั้นสามารถสร้างสิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้ ดูตัวอย่างน้ำท่วมก็น่าจะเห็นภาพว่า "น้ำฝนหยดเล็กๆนั้นสร้างความเสียหายได้เพราะมีมากเกินไปจนกลายเป็นน้ำท่วม"

การออมเงินเบื้องต้น คือ การฝากเงินในบัญชีธนาคาร เมื่อเงินฝากก้อนเล็กๆของเรารวมตัวใหญ่มากขึ้นจึงค่อยขยับขยายไปทำอย่างอื่นที่จะไปสร้างความยิ่งใหญ่ให้เราในอนาคต สิ่งแรกที่เราควรทำ คือ การค้นหาข้อมูลว่าจะไปฝากเงินที่ธนาคารไหนดี ดอกเบี้ยของแต่ละที่ให้เท่าไหร่ จะฝากออมทรัพย์หรือฝากประจำ โปรโมชั่นของแต่ละธนาคารมีอะไรบ้างแล้วนำมาเปรียบเทียบกันว่าที่ไหนเข้าเงื่อนไขการฝากเงินของเรามากที่สุดจึงนำเงินไปฝากที่นั่น

เวลาของเราก็ไม่ได้มีมากมายอะไรขนาดนั้นที่จะมาเปรียบเทียบให้ครบทุกธนาคาร ก็น่าจะมีบางเว็ปที่เก็บข้อมูลเปรียบเทียบให้ดูเบื้องต้นก่อนตัดสินใจ ลองถาม Google โดยใช้คำว่า "เปรียบเทียบเงินฝากหลายธนาคาร" ก็เจอเว็ปนึงที่น่าสนใจ คือwww.checkraka.com ซึ่งจะมีการเปรียบเทียบเงื่อนไขเบื้องต้นที่ใช้ในการตัดสินใจ อีกทั้งยังมีบทความการออมเงินให้ด้านต่างๆให้ความรู้อีกด้วย


ที่มา : www.checkraka.com

ตัวอย่างการเปรียบเทียบบัญชีเงินฝากธนาคาร


ตัวอย่างบทความการออมเงิน


------------------------------------------------------------------------------------------

ภาพคำตอบส่วนหนึ่งในกิจกรรมสอนการออมเงิน







วันอาทิตย์ที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2556

เปลือกนอกที่หลอกตา



วันเลขสวย
เวลาช่วงเช้า 8 นาฬิกา 9 นาที 10 วินาที 
วันที่ 11 เดือนธันวาคม 2013
เวลาช่วงบ่าย 14 นาฬิกา 15 นาที 16 วินาที

เมื่อวันพุธที่ผ่านมาเป็นวันเลขเรียงกันสวยดีก็น่าจะทำสิ่งดีๆให้น่าจดจำ จึงเขียนบล็อกฉลองวันเลขสวยสักหน่อย บทความนี้จะพูดถึงสิ่งสวยงามรอบๆตัวเราซึ่งแบ่งออกเป็น 2 รูปแบบ คือ สวยงามจากภายนอกและงดงามจากภายใน

==> สิ่งสวยงามภายนอก เป็นการมองเพียงผิวเผินที่ทำให้ตัดสินคนจากลักษณะภายนอก เช่น คิดว่าคนนี้รวยจากรถที่ขับ คนนั้นสวยจากใบหน้าที่เข้ารูปและรูปร่างที่ดูดี คนโน้นดูดีจากเสื้อผ้าที่สวมใส่ ซึ่งแท้จริงแล้วอาจจะไม่เป็นอย่างที่เราคิดก็ได้ การตัดสินด้วยข้อมูลที่ได้รับเพียงสายตาอาจไม่เพียงพอที่จะตัิดสินใจควรพิสูจน์และศึกษาข้อมูลให้กระจ่างก่อนที่จะเชื่ออะไร เช่น ผู้หญิงสวยที่ทำให้คุณต้องหันหลังกลับไปมองแท้จริงแล้วอาจจะไม่ใช่ผู้หญิงแท้ก็ได้(สวยจนผู้หญิงจริงๆต้องอายกันเลย) คนดีที่คุณชื่นชมอาจจะมาจากการทำตัวให้คนอื่นดูแย่เพื่อให้ตนเองดูดีก็ได้ คนที่ดูดีมีฐานะร่ำรวยอาจจะได้เงินมาจากวิธีที่ไม่เหมาะสมก็ได้ ฯลฯ อาจจะมองโลกในแง่ร้ายไปสักนิดแต่ก็เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นที่เราควรทำความเข้าใจและอย่าเืชื่อจากภาพที่เห็น

==> สิ่งงดงามจากภายใน การตัดสินอะไรก็ตามในรูปแบบนี้ทำยากเพราะต้องใช้เวลาในการค้นหา คนที่สามารถมองเห็นความงดงามจากภายในได้นั้นจะเป็นกลุ่มคนพิเศษและได้รับสิ่งดีๆไปครอบครอง เพราะใช้การมองด้วยตาและความรู้สึกที่อยากจะค้นหาความจริงเป็นเครื่องมือในการตัดสินใจก่อนที่จะเชื่ออะไร เช่น คุณตาขอทานที่บริจาคเงินให้วัดเป็นล้าน นิทานของไทยเรื่องพระสังข์ทอง แม้เป็นเพียงนิทานแต่ก็เป็นเรื่องสำคัญที่แฝงความคิดให้เด็กว่า "อย่ามองอะไรแค่ภายนอกอย่างเดียว" ซึ่งผู้ใหญ่อย่างเราควรนำเป็นแบบอย่าง (คติที่ได้จากนิทานเรื่องนี้มีหลายประเด็นขึ้นอยู่กับมุมมองของผู้เล่านิทานว่าต้องการสอนอะไรเด็กบ้าง ในกรณีนี้จะยกตัวอย่างเรื่องอย่ามองคนแค่ภายนอกอย่างเดียวค่ะ)


การตัดสินจากความสวยงามภายนอกหรือสิ่งงดงามจากภายในนั้น ปัจจุบันนี้ตัดสินกันได้ยากมากขึ้น แม้ว่าโลกจะท้วมท้นไปด้วยข้อมูลจากการสื่อสารที่รวดเร็วด้วยอินเตอร์เน็ต ความรู้หาได้ง่ายเพียงถาม Mr.Google ข่าวสารแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว ข้อมูลไหนจริงหรือหลอก ภาพนี้มีการตัดต่อหรือไม่ จนยากที่จะตัดสินใจได้ว่าจะเชื่ออะไร สิ่งเดียวที่ทำได้ คือ การสร้างภูมิคุ้มกันความคิดให้ตนเอง โดยการค้นหาความจริงก่อนที่จะเชื่ออะไร  วันนี้มีเรื่องของเปลือกนอกมาเล่าให้ฟัง 2 เรื่อง คือ เรื่องของอินเตอร์เน็ตและน้องแสน

เรื่องแรก "อินเตอร์เน็ต"
บังเอิญว่าหนังสือที่เราตั้งใจเขียนอย่างสุดชีวิตนั้นไปปรากฏอยู่ในหน้า Facebook ของบุคคลท่านนึง โดยใช้คำบรรยายที่มีลักษณะเชิงลบ คุณคงเดาไม่ยากว่าคอมเม้นต่อจากนี้จะเป็นลักษณะไหน แต่อยู่ในลักษณะที่คาดการณ์ไว้ตั้งแต่แรกก่อนที่หนังสือจะวางแผงว่าอาจจะถูกคอมเม้นอะไรบ้าง จากเปลือกนอกที่มีหน้าปกชื่อว่า "เล่นหวย(สลากกินแบ่งรัฐบาล)ก็รวยได้" ก็สร้างความรู้สึกเชิงลบให้กับผู้ที่ยังไม่ได้สัมผัสมันอย่างแท้จริง ประมาณว่าแค่เห็นหน้าก็เกลียดกันซะแล้ว ทั้งที่ยังไม่ได้ศึกษานิสัยใจคอกันเลย

ถ้าจะเปรียบเรื่องนี้กับการลงทุนในหุ้นที่รู้ว่าควรศึกษาความเสี่ยงและตัวของหุ้นที่เราซื้อว่ามีผลประกอบการเป็นอย่างไร ดูสารพัดพื้นฐานเพื่อที่ว่าจะเป็น VI อย่างแท้จริง ทฤษฏีแม่นเป๊ะ แต่ที่สุดแล้วเมื่อเราซื้อหุ้นเก็บไว้จริงๆ หุ้นที่มีไม่วิ่งแล้วหุ้นคนอื่นวิ่งดีจัง นักลงทุน VI (เปลือกนอก) เริ่มร้อนใจว่าทำไมการลงทุนของเรามันถึงแย่กว่าคนอื่น แล้วก็กลายร่างเป็นนักเก็งกำไรโดยอัตโนมัติ คำพูดหนึ่งที่เราพูดกับนักลงทุนของเราเสมอคือ "พื้นฐานหุ้นไม่เปลี่ยน มีแต่จิตใจของเราเท่านั้นที่เปลี่ยนไป" เราให้น้ำหนักการถือหุ้นเป็น 2 ส่วน คือ พื้นฐาน 30% และจิตวิทยา 70% เพราะความอ่อนไหวต่อตลาดส่งผลเสียต่อวินัยการลงทุน ไม่ว่าคุณจะไปเรียนกราฟหลักสูตรแพงแค่ไหน เปิดอ่านหนังสือการลงทุนมาหลายสิบเล่ม แต่สุดท้ายมาตกม้าตายด้วยความอ่อนไหวของจิตใจอยู่ดี

บทสรุปของคอมเม้นหน้า Fb นั้นจบลงที่ผู้ใจดีไปค้นข้อมูลจาก Mr.Google แล้วมาทำลิ้งค์ให้อ่านว่าหนังสือเล่มนี้เป็นอย่างไร ส่งผลให้กระแสคอมเม้นในแง่ลบน้อยลง ขอขอบผู้ใจดีทุกท่านที่ช่วยชีวิตหนังสือเล่มนี้ไว้ เราไม่รู้ว่าคุณเป็นใครแต่ขอกราบขอบคุณมา ณ โอกาสนี้ด้วยค่ะ (* // \\ *)

==> บทเรียนจากเรื่องนี้สอนให้เรารู้ว่า "คิดอะไรไม่ออก ให้คิดถึง Mr.Google"

เรื่องที่ 2  "น้องแสน"
ตารางทุกวันอาทิตย์ตอนบ่ายโมงเราต้องไปสอนน้องเรียนหนังสือที่วัดแถวบ้าน โดยมีค่าตอบแทนเป็นรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเด็กๆ น้องแสนเป็นเด็กชายอยู่ชั้นป.1 รูปร่างอ้วนกำลังดี แก้มยุ้ย หน้าตาซนๆ เพราะแม่อ่านหนังสือไม่ออกจึงส่งลูกมาเรียนเพื่อเป็นความรู้ติดตัวและมีโอกาสในสังคมมากขึ้น ครั้งแรกที่เราเจอน้องแสนเป็นวันที่ต้องจดคำศัพท์จากกระดานลงสมุด เด็กคนอื่นก็ลอกตามเป็นปกติ แต่น้องแสนก็ยังคงเขียนไม่เสร็จสักคำ เราก็มาถามว่าทำไมไม่เขียนหละและบอกว่าคำศัพท์บนกระดานแต่ละคำมีตัวภาษาอังกฤษอะไรบ้าง เราพูดแต่ละตัวเพื่อให้น้องแสนเขียนตาม แต่ก็ยังเขียนตัวอักษรผิด เช่น บอกตัว R ก็เขียนตัว P ทำให้เราคิดว่าน้องคนนี้คงต้องแยกเรียนแล้วหละ เราจึงดึงน้องเค้ามานั่งคัดตัวอักษรภาษาอังกฤษใหม่ 26 ตัว เรียงเป็นแถวๆละ 8 ตัว สรุปคือเขียนจนเมื่อยมือกันเลยทีเดียว แต่มันก็ทำให้น้องเค้าจำตัวอักษรได้ดีขึ้น

หลังจากนั้นอีก 2 สัปดาห์ก็มีการทดสอบนักเรียนโดยการแปลเป็นไทยจากประโยคทักทายภาษาอังกฤษอย่างง่าย เช่น Good morning แปลว่าอะไร ฯลฯ เราทดสอบทั้งหมด 10 ประโยค เด็กบางคนเก่งเขียนเสร็จเร็ว บางคนก็ช้าตามเพื่อนไม่ทัน กรณีของน้องแสนจะเป็นอย่างหลังเพราะกระดาษน้องว่างเปล่า ระหว่างที่เพื่อนทำแบบทดสอบน้องแสนก็ถูกดุนิดหน่อยว่าทำไมไม่ทำ เราเป็นคนช่วยสอนก็ไม่รู้จะทำยังไงเพราะน้องเค้าไม่ยอมเขียนเอง คิดว่าท้ายชั่วโมงคงต้องคุยกับน้องเค้าสักหน่อย

ระหว่างที่เรากำลังสอนเด็กคนอื่นอยู่นั้น น้องแสนก็เดินถือกระดาษว่างเปล่านั้นมาหาเราแล้วพูดว่า "พี่ครับช่วยสอนผมหน่อย" เรารู้สึกดีใจมากที่น้องยังคิดถึงและไม่เกลียดเราไปซะก่อนจากคราวที่แล้วสั่งให้คัดตัวอักษรไปเยอะมาก เราก็ค่อยสอนทีละประโยคว่าแปลว่าอะไร อ่านออกเสียงอย่างไร ถ้าตัวไหนอ่านไม่ออกให้เขียนคำออกเสียงเป็นภาษาไทยไว้ข้างบนเพื่อว่ากลับมาอ่านทีหลังจะได้อ่านออก เราพูดให้น้องแสนฟังว่าเค้าต้องเรียนเรื่องยากๆนี้ไปเพื่ออะไร

"น้องแสนต้องเรียนไปเพื่อช่วยแม่ทำงาน หาเลี้ยงแม่ตอนที่แสนโตเป็นผู้ใหญ่นะครับ" 

น้องแสนพยักหน้ารับคำที่เราสอนและตั้งใจเขียนคำแปลให้จบทั้ง 10 ข้อ มันรู้สึกตื้นตันใจอย่างบอกไม่ถูกจริงๆนะ เพราะสภาพแวดล้อมที่น้องอยู่อาจจะทำให้เดินผิดเส้นทางได้ เราไม่สามารถอยู่ตักเตือนน้องได้ตลอดเวลา สิ่งที่เราทำได้คือสร้างเกราะป้องกันความคิดเพื่อให้น้องแยกสิ่งที่ถูกหรือผิดด้วยตัวเองให้ได้เท่านั้น

เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาเป็นการสอนเรื่องคิดเลขเร็ว โดยเป็นการบวก ลบ คูณธรรมดา เราก็เดินดูเด็กทำแบบฝึกเหมือนเคย พอเราเดินผ่านน้องแสนก็สังเกตว่าน้องทำอะไรทำไมต้องชี้ไปที่นิ้วเท้าด้วย เราก็ถามว่า "น้องแสนทำอะไรหงะ" น้องตอบกลับมาว่า "พอดีนิ้วมือมีไม่พอนับเลขเลยต้องใช้นิ้วเท้าด้วย" ตึ่งโป๊ะ!! เราก็ได้แต่ยืนยิ้มและก็ขำในใจกับความน่ารักของเด็ก เพราะไม่คิดว่าจะเจอวิธีการนับแบบนี้ที่นี่

==> บทเรียนจากเรื่องนี้สอนให้เรารู้ว่า เราไม่ควรตัดสินเด็กจากเปลือกนอกที่ไม่สนใจเรียนว่าเป็นเด็กดื้อหรือขี้เกียจ แท้จริงแล้วเด็กไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นอย่างไร มีเพียงผู้ใหญ่เท่านั้นที่ช่วยแนะแนวทางด้วยวิธีที่ถูกต้อง

วันเสาร์ที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2556

ประกันชีวิตลดหย่อนภาษี 200,00 บาท ตอนที่ 2/2


ใกล้ช่วงสิ้นปีจะเป็นเทศกาลลงทุนลดหย่อนภาษีโค้งสุดท้าย คำถามที่ตามมา คือ
  • เราควรซื้ออะไรเพื่อลดหย่อนเป็นกองทุน LTF , RMF หรือประกันชีวิตอันไหนดีกว่ากัน?
  • เรามีสิทธิ์ซื้อกองทุนได้สูงสุดเท่าไหร่?
  • เราซื้อกองทุนของอะไรดี?
  • เราซื้อประกันชีวิตลดหย่อนภาษีมากกว่า 100,000 บาทได้ไหม?
ก่อนที่จะจ่ายเงินให้กับอะไรสักอย่าง เราควรศึกษาให้ดีก่อนว่ามีความจำเป็นต้องซื้อหรือไม่ การลงทุนเืพื่อลดหย่อนภาษีควรตอบสนองต่อเป้าหมายการออมเงินมากกว่าลงทุนเพื่อให้เกิดค่าลดหย่อนเท่านั้น เช่น เมื่อเห็นว่าหุ้นลงจึงรีบซื้อ LTF เพราะจะได้ราคาถูกลง ซื้อกองอะไรก็ได้แล้วแต่เจ้าหน้าที่แนะนำโดยไม่อ่านนโยบายการลงทุน ไม่อ่านผลประกอบการย้อนหลังของกองทุน ไม่ศึกษาอะไรทั้งนั้น รู้แต่ว่าปีนี้มีค่าลดหย่อนแล้วก็พอ ซึ่งไม่ควรทำอย่างยิ่ง หรือการซื้อประกันชีวิตที่เคยเป็นประเด็นในกระทู้ Pantip ในลักษณะที่ถูกหลอกขายประกันชีวิต นอกจากการรับฟังจากตัวแทนแล้วเราควรศึกษาข้อมูลเองและสอบถามกลับไปที่ต้วแทนให้เกิดความเข้าใจตรงกันด้วย

==> ตามหาเป้าหมายการออมเงิน <==

เราควรดูว่าเป้าหมายการออมเงินของเราคืออะไรแล้วจึงไปจับคู่กับแหล่งเก็บเงินออมที่ตอบสนองกับเป้าหมายที่ตั้งไว้  อยากให้ลองเปรียบเทียบแหล่งเก็บเงินออมในรูปแบบต่างๆ (เช่น เงินฝาก หุ้น กองทุนรวม ทองคำ ประกันชีวิตฯลฯ) เหมือนอุปกรณ์ของใช้ในครัว เช่น หม้อ ไมโครเวฟ เขียง มีด ครก สาก ฯลฯ เราควรรู้ว่าการทำอาหารแต่ละประเภทควรใช้อุปกรณ์อะไรบ้างเืพื่อให้อาหารของเราออกมาหน้าตาสวยงาม
  • เราใช้มีดไว้หั่นผักโดยใช้มีดขนาดเล็ก สับหมูโดยมีดอีโต้ แล่เนื้อปลาโดยใช้มีดที่เหมาะกับเนื้อปลา(เคยดูสารคดีของคนญี่ปุ่นจะมีการแบ่งแยกว่าเนื้อปลาชนิดนี้ควรใช้มีดอะไร) 
    • อาหารเราคงออกมาหน้าตาแย่ถ้าเราใช้มีดอีโต้สับหมูมาแล่เนื้อปลา
ภาพมีดแล่เนื้อปลาของคนญี่ปุ่น
ที่มา http://www.bladereview.com/forums/index.php?topic=15369.150
  • เรามีหม้อสารพัดแบบไว้ใช้ในกิจกรรมที่แตกต่างกัน เช่น หม้อหุงข้าวไว้หุงข้าว(หรือบางครั้งออกแบบมาให้นึ่งอาหารได้) หม้อนึ่ง หม้อตุ๋น หม้อต้มไข่ 
    • ข้าวสวยคงไม่สุกถ้าเรานึ่งข้าวในหม้อต้มไข่
คงไม่ต้องยกมาทั้งครัวว่าอุปกรณ์แต่ละแบบใช้งานอย่างไรก็คงเห็นภาพแล้วว่าอุปกรณ์แต่ละแบบมีประโยชน์ที่แตกต่างกันอย่างไรบ้าง เช่น เรารู้ว่าการทำข้าวผัดกุ้งควรใช้อุปกรณ์อะไรบ้าง การทำต้มจืดไข่น้ำควรใช้อุปกรณ์อะไรบ้าง ก็เหมือนกับ "แหล่งเก็บเงินออม" ของเรานั่นเอง แต่ละที่นั้นมีประโยชน์เหมาะกับเป้าหมายที่แตกต่างกัน ดังนั้นเราควรศึกษาเรียนรู้ให้เข้าใจถึงแหล่งเก็บเงินออมในแต่ละรูปแบบก่อนตัดสินใจว่าจะนำเงินของเราไปเก็บไว้ที่ใดและเพื่อเป้าหมายอะไร

เปรียบเทียบการออมเงินเหมือนการทำอาหาร 


เราแบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือ
  1. รายการอาหารที่เราจะทำเปรียบเหมือนกับเป้าหมายการออม เมื่อรู้ว่าจะทำอะไรจึงจัดเตรียมอุปกรณ์และวัตถุดิบเพื่อทำอาหารตรงกับที่เราต้องการ
  2. อุปกรณ์ในการทำอาหารเปรียบเหมือนกับแหล่งเก็บเงินออม เราควรรู้ว่ามีเครื่องมืออะไรบ้างที่ทำให้เราบรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้(แกงจืดไข่น้ำ,การศึกษาลูก)
  3. วัตถุดิบเพื่อใช้ในการประกอบอาหารเปรียบเหมือนกับแหล่งความรู้ อาหารจะอร่อยก็ต้องมีเคล็ดลับในการปรุงเพื่อให้มีรสชาติกลมกล่อม เหมือนกับความรู้ที่ถูกต้องนั้นมาจากการเลือกศึกษาจากแหล่งข้อมูลที่มีคุณภาพ เชื่อถือได้ (ไม่ใช่จากการบอกเล่าว่าลงทุนอันนี้แล้วรวยเร็วเพราะมันไม่มีจริง) แล้วนำมาปรุงรวมกันให้ได้การลงทุนที่มีประสิทธิภาพและตรงกับเป้าหมายที่ตั้งไว้
เมื่อเรารู้แล้วว่าเป้าหมายการออมเหมือนการทำอาหาร ถ้าเราจะทำให้อร่อยแซ่บเวอร์จนเกษียณได้ต้องอาศัยการวางแผนมาอย่างดี ในบทความนี้จะยกตัวอย่างของการทำประกันชีวิตลดหย่อนภาษี 200,000 บาทที่เป็นเฉพาะแบบบำนาญ คือ ลดหย่อนภาษีสูงสุดไม่เกิน 200,000 บาทและต้องไม่เกิน 15% ของเงินได้พึงประเมิน และเมื่อรวมกับ(กองทุน RMF ,กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ,กบข.,กองทุนสงเคราะห์โรงเรียนเอกชน) แล้วต้องไม่เกิน 500,000 บาท 

==> ลดหย่อนภาษี + เกษียณสบาย <==

ประกันชนิดนี้เหมาะกับผู้ที่ใช้สิทธิ์ลดหย่อนภาษี 100,000 บาทแรกหมดแล้ว(ประกันชีวิตที่ให้ความคุ้มครอง 10 ปีขึ้นไปจะได้รับสิทธิ์ลดหย่อนภาษี 100,000 บาท) หรือบุคคลที่ต้องวางแผนเกษียณสบาย

หนังสือที่ควรอ่านก่อนตัดสินใจซื้อประกันชีวิต

ที่มา http://www.thinkbeyondbook.com
ตัวอย่างต่อไปนี้จะเป็นกรณีของคุณอภินิหารเงินออมอายุ 35 ปีต้องการทำประกันแบบบำนาญทุนประกัน 1,000,000 บาท ซึ่งมีให้เลือกรับเงินบำนาญได้ 3 ช่วงอายุ คือ อายุ 55 ปี , อายุ 60 ปีและอายุ 65 ปี โดยประกันชีวิตชนิดนี้จะเรียกว่า "ยิ่งอยู่นาน ยิ่งคุ้มค่า" เพราะรับบำนาญถึงอายุ 90 ปี ดังนี้

แบบที่ 1 เลือกรับเงินบำนาญ ณ อายุ 55 ปี


คุณอภินิหารเงินออมจะต้องเสียเบี้ยประกันปีละ 139,400 บาท(เฉลี่ยเดือนละ 11,616.66 บาท) โดยชำระเบี้ยตั้งแต่อายุ 35 ปีจนกระทั่งอายุ 54 ปี โดยความคุ้มครอง(ตัวเลขสีดำแนวตั้ง) จะเพิ่มขึ้นตามอายุ เช่น ปีที่ 54 ความคุ้มครองจะอยู่ที่ 2,927,400 บาท (ถ้าคุณอภินิหารเงินออมเสียชีวิต ณ อายุ 54 ปีก็จะได้รับเงินจำนวน 2,927,400 บาท) การเริ่มรับเงินบำนาญจะเริ่มที่อายุ 55 ปีจะได้รับเงินบำนาญปีละ 150,000 บาทไปจนกระทั่งอายุ 90 ปีแต่ถ้าบังเอิญเสียชีวิตช่วงรับเงินบำนาญที่อายุ 56 ปี จะได้รับเงินบำนาญบวกกับความคุ้มครองชีวิต(ตัวเลขสีน้ำเงินแนวตั้ง) จะให้ความคุ้มครองลดลงตามอายุที่เพิ่มขึ้น คือ 150,000 + 1,699,000 = 1,849,000 บาท

ตารางอธิบายสิทธิประโยชน์ตามฐานภาษี ชนิดเลือกรับเงินบำนาญ ณ อายุ 55 ปี


ฐานภาษีใหม่ที่มีตั้งแต่ 0% , 5% ,10% ,15% ,20% , 25% ,30% และ 35% โดยจะยกตัวอย่างที่ฐานภาษี 15% ดังนี้
  • ได้รับเงินบำนาญคืน 15% ทุกปีตั้งแต่อายุ 55-90 ปี(บำนาญ) ทั้งหมด 150,000 x 36 = 5,400,000 บาท
  • ได้รับผลประโยชน์ลดหย่อนภาษี ณ ฐาน 15% (สมมติว่าเท่ากันทุกปีตั้งแต่อายุ 35-54 ปี) คือ 418,200 บาท 
  • ผลประโยชน์รวมตลอดสัญญา(เงินบำนาญ + ลดหย่อนภาษี) คือ 5,400,000 + 418,200 = 5,818,200 บาท
  • เราจ่ายเบี้ยประกันตั้งแต่อายุ 35-54 ปี จำนวนปีละ 139,000 บาท รวมทั้งสิ้น 139,400 x 20 = 2,788,000 บาท
  • สรุปว่ามีส่วนต่างที่ได้รับมากกว่าเบี้ยประกันที่จ่าย 5,818,200 - 2,788,000 = 3,030,200 บาท 

แบบที่ 1.2 เลือกรับเงินบำนาญ ณ อายุ 55 ปี แต่ตัดสินใจเริ่มทำช้าไป โดยเริ่มทำที่อายุ 45 ปีที่ทุนประกัน 1,000,000 บาทเท่ากัน


การเริ่มทำช้าจะต้องชำระเบี้ยประกันเพิ่มขึ้นเป็น 322,200 บาทต่อปี(เฉลี่ยเดือนละ 26,850 บาท) แต่ลดหย่อนภาษีได้สูงสุดไม่เกิน 200,000 บาทเท่านั้น ถ้าบุคคลที่เลือกทำแบบนี้มีเป้าหมายที่ต้องการเก็บเงินไว้ใช้หลังเกษียณแต่รู้ตัวช้าทำให้เริ่มเก็บช้าจึงต้องเก็บเป็นจำนวนที่มาก

ตารางสิทธิประโยชน์ ของแบบที่ 1.2


แบบที่ 2 เลือกรับเงินบำนาญ ณ อายุ 60 ปี (วิธีการอ่่านข้อมูลเหมือนแบบที่ 1 เพียงแต่เปลี่ยนอายุการเริ่มรับเงินบำนาญเป็นอายุ 60 ปี)


แบบที่ 3 เลือกรับเงินบำนาญ ณ อายุ 65 ปี (วิธีการอ่่านข้อมูลเหมือนแบบที่ 1 เพียงแต่เปลี่ยนอายุการเริ่มรับเงินบำนาญเป็นอายุ 65 ปี)



การซื้อประกันบางคนบอกว่าเป็นการเก็บเงินที่นานเกินไป ไม่มีสภาพคล่อง ถ้าฉุกเฉินก็ไม่สามารถนำออกมาใช้ได้ ฯลฯ ก็แล้วแต่มุมมองของแต่ละคน แต่เราขอถามนิดนึงว่าถ้าเงินออมนั้นถอนออกมาใช้ง่ายๆแล้วเราจะเป็นการบังคับตนเองให้ออมเงินได้อย่างไร เคยเจอเคสนึงที่แม่ต้องการเก็บเงินให้ลูกเรียนหนังสือ ก็ฝากเงินในธนาคารไว้ธรรมดา อยู่มาวันนึงเกิดจะต้องใช้เงินก็ถอนเงินการศึกษาของลูกในอนาคตออกมาใช้ก่อน และคิดว่าค่อยเริ่มเก็บใหม่ ถ้าเป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆแล้วเมื่อไหร่จะเก็บได้ตามที่ตั้งใจไว้ ทุกคนมีปัญหาการเงินด้วยกันทั้งนั้น แล้วคนที่มีปัญหาการเงินเค้าจัดการกันอย่างไร คำตอบอยู่ที่การวางแผนการใช้เงิน ขอเพียงอย่าหลอกตัวเองโดยนำเงินในอนาคตมาใช้(การใช้บัตรเครดิตแบบไม่ระมัดระวัง)หรือคิดว่าตนเองสบายเพราะมีมรดกของที่บ้านจึงไม่คิดจะเก็บเงินเอง ถึงแม้วันที่เราได้รับมรดกมาจริงๆแล้วรักษาไว้ไม่ได้ ใช้อย่างสิ้นเปลือง ยังไงมรดกนั้นก็หมดอยู่ดี



บทความน่าสนใจ

ประกันชีวิตหักลดหย่อนภาษี 200,000 บาท ตอนที่ 1/2

วันศุกร์ที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556

ที่มาของบล็อก "อภินิหารเงินออม" กับหนังสือเล่มแรก


ทางสำนักพิมพ์ส่งหนังสือมาแจกให้ผู้อ่าน เราแบ่งหนังสือบางส่วนไปบริจาคและใช้เป็นรางวัลในการร่วมสนุกตอบโดยมีคำถามว่า

"หวยครั้งล่าสุดที่คุณซื้อมานั้น ถูก....อะไร"

ข้อ 1 ถูกรางวัล 
ข้อ 2 ถูกกิน 

โดยตอบว่าข้อ 1 หรือข้อ 2 มาทางบทความนี้หรือส่งทางอีเมล์ s.superware@gmail.com เพื่อรับหนังสือฟรีค่ะ

หมายเหตุ การส่งคำตอบผ่านทางบทความนี้อาจจะยังไม่เห็นคำตอบทันที เพราะตั้งระบบคัดกรองคอมเม้น เราจะกลับมาอ่านเพื่อกดเผยแพร่คอมเม้นต่อไป  ที่ต้องทำแบบนี้เพราะมีคอมเม้นโฆษณาสินเชื่อมาแปะมากมายจนทำให้บล็อกเลอะมากและเราตามลบไม่ไหว จึงขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

ขณะนี้แจกหนังสือหมดแล้ว
ขอบคุณที่ร่วมสนุกนะคะ 
ครั้งหน้ามาร่วมตอบคำถามกันใหม่ค่ะ

===============================================================

สำหรับผู้ที่ต้องการทราบประวัติของบล็อก เชิญอ่านทางนี้ค่ะ

ประวัติย้อนหลังของบล็อก "อภินิหารเงินออม" และหนังสือเล่มนี้ว่าเริ่มมาได้อย่างไร เมื่อปีที่แล้วมีวันเลขสวยคือ วันที่ 5 พ.ค. 55 หรือ 5/5/55 เราคิดว่าน่าจะทำอะไรดีๆในวันนั้นเพื่อเป็นวันที่น่าจดจำ บังเอิญแม่ชวนไปไถ่ชีวิตโคกระบือที่วัดหนึ่งในจังหวัดลพบุรี เราก็เริ่มคิดละเพราะว่าคนที่ไถ่ชีวิตโคควรจะเลิกทานเนื้อ ประเด็นคือเราชอบทานเืนื้อมากถึงมากที่สุด เราจะต้องเลิกทานเนื้อตลอดชีวิตเลยหรอ แล้วตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ก็ทำให้เรารู้ว่าการเลิกทานเนื้อมันดีอย่างไร การไถ่ชีวิตโคกระบือจะมีเกษตรกรมารับไปเลี้ยงแทนเรา แต่ตอนนี้ยังไม่ได้ไปดูเลยว่าโคของเราเป็นยังไงบ้าง

พอกลับบ้านเราก็เริ่มทำสิ่งดีๆชิ้นที่  2 คือ การเริ่มเขียนบล็อกนี้ การตั้งชื่อครั้งแรกอยากให้มีเรื่องของการออมเงินอยู่ด้วย จนมาได้ชื่อว่า "อภินิหารเงินออม" เป้าหมายหลักของการเขียนเพื่อให้คนทั่วไปหันมาออมเงินมากขึ้น โดยที่เราจะใช้หลักทฤษฎีที่เรียนมาในหลักสูตร CFP (หลักสูตรนักวางแผนการเงิน) ดัดแปลงเพื่ออธิบายให้คนอ่านเข้าใจง่ายมากขึ้น ตั้งใจว่าจะเขียนเดือนละ 5-6 บทความ เขียนแล้วก็ส่งให้เพื่อนอ่านก่อนว่าเราเขียนอธิบายเข้าใจไหม ยากไปรึเปล่า ถ้าเพื่อนเราเข้าใจก็สามารถนำไปเผยแพร่ได้ ทำแบบนี้จนกระทั่งเดือนสิงหาคม 2555 มีการประกวด Thailand Blog Awards 2012 เราก็ลองส่งประกวด โดยบล็อกที่เราส่งเข้าประกวดเป็นเรื่อง วิธีการรวยจากการซื้อสลากกินแบ่งรัฐบาล (http://pajareep.blogspot.com/2012/08/blog-post_13.html)

ที่มาของบทความนั้นมาจากบทสนทนาของเรากับแม่ เพราะในมุมมองของแม่เห็นว่าตลาดหุ้นที่เราทำงานอยู่นั้นคือการพนัน เราก็ตอบแม่กลับไปว่า "แล้วแม่ซื้อล็อตเตอร์รี่ทำไม ถ้าซื้อหุ้นแล้วลง 50% เงินยังเหลือแต่ถ้าซื้อหวยแล้วไม่ถูกเงินก็เป็นศูนย์" ตึ่งโป๊ะ!! แล้วเราก็กลับบ้านเขียนบล็อกเรื่องหวย โดยคิดว่าอยากจะให้คนเล่นหวยอ่านก็เลยตั้งหัวเรื่องแบบนั้นเพื่อให้คนเล่นหวยตระหนักว่าควรเก็บออมเงินมากกว่าที่จะเล่นหวยจนมีหนี้สินล้นพ้นตัว

จุดเปลียนเกิดขึ้นในวันที่ 21 กันยายน 2555 ปกติเราไม่ค่อยเช็คอีเมล์สักเท่าไหร่ว่ามีใครส่งอะไรมาบ้าง วันนั้นนึกครึ้มใจอะไรไม่รู้ลองเปิดดูเล่นๆ แล้วเราก็ต้องตบหน้าตัวเอง 1 ทีว่าเราฝันไปรึเปล่าเพราะมี บก.คนนึงมาอ่านบทความนี้แล้วชอบก็ส่งเมล์มาเพื่อชวนเขียนพ็อกเก็ตบุ๊ค จำได้ว่าเราต้องเรียกรุ่นน้องมาช่วยอ่านเมล์ว่าพี่อ่านถูกใช่ไหมว่า "มีคนมาชวนเขียนหนังสือ" เรายิ้มไม่หุบกันเลยทีเดียวเพราะมันเป็นของขวัญวันเกิดที่ดีที่สุด = ^ _ ^ =

ถ้าเป็นนักเขียนแล้วต้องทำยังไงบ้าง เราต้องไปลงเรียนที่ไหน มีที่ไหนเปิดสอนเพื่อเป็นนักเขียนบ้าง ทั้งหมดนี้เราเริ่มถาม Google สรุปว่าถ้าไปเรียนก็ต้องรออีกนานกว่าจะเปิดอบรม แล้วเราก็เจอหนังสือเล่มนี้ที่สอนการเขียน ชื่อหนังสือ เขียนอย่างนักเขียนมืออาชีพ เราอ่านวิธีการเขียนจากประสบการณ์ตรงของนักเขียนก็เริ่มมองภาพออกว่าจะเขียนอย่างไร ถ้าเรามัวแต่กลัว ไม่กล้าเริ่มต้นก็ไม่รู้ว่าจะสำเร็จเมื่อไหร่ เราลายมือแย่มากก็ต้องใช้การพิมพ์แทนการเขียน เราพิมพ์แล้วลบ พิมพ์แล้วลบอยู่นานกว่าจะผ่านไปแต่ละบท 3 เดือนกับการเขียนต้นฉบับ แทบจะใช้วันลาหมดกันเลยทีเดียว(เราทำงานประจำไปด้วยเขียนไปด้วย)

ช่วงกลางปีเราถึงจะเริ่มเห็นตัวการ์ตูนที่วาดฝันไว้ออกมาเป็นรูปร่าง นักวาดๆออกมาได้ถูกใจเรามากๆ เริ่มมีการจัดเรียงหน้า เราติดตามทุกขั้นตอนอย่างตื่นเต้น มีการแก้ต้นฉบับระหว่างทางบ้างเพื่อให้ข้อมูลอัพเดทที่สุด เมื่อเนื้อหาเรียบร้อยก็ถึงขั้นตอนทำปกหนังสือ เราเห็นภาพสเก็ตของปกจนกระทั่งออกมาเป็นปกจริงๆ บก.แจ้งว่าหนังสือจะออกมาในงานหนังสือเดือนตุลาคม 56 อารมณ์ตอนนั้นดีใจมากๆกับสิ่งที่รอคอยมาหลายเดือน แล้วฝันของเราที่จะได้เห็นเล่มจริงก็ดับลงเพราะงานล้นมือจนคนที่สำนักพิมพ์ทำงานไม่ทัน ทำให้หนังสือของเราออกล่าช้าออกไปอีก 1 เดือน แม่ให้กำลังใจเราว่า "ไม่ช้าก็เร็วหนังสือต้องออกอยู่ดีไม่ต้องคิดมาก "

แม่คิดบวกได้ขนาดนี้เราก็มีกำลังใจมากขึ้น ลึกๆแล้วเราดีใจมากที่ได้ทำหนังสือเล่มนี้ แม่ภูมิใจในตัวเรามากกว่าเดิมเพราะเป็นการพิสูจน์ว่าลูกหัวดื้อคนนี้ก็ทำอะไรสำเร็จกับเค้าเหมือนกัน ณ จุดนี้ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้โอกาสเขียนบทความเรื่องการออมเงินในนิตยสารเพื่อเผยแพร่ให้คนไทยมีค่านิยมเรื่องการออมเงินมากขึ้น และหวังว่าจะได้รับโอกาสให้ทำอื่นๆต่อไปค่ะ ^_^

ภาพการเดินทางของอภินิหารเงินออม.....เริ่ม ณ วันที่ 5/5/55

 ภาพของแม่กับน้องชาย กำลังนำพวงมาลัยไปคล้องคอวัว

ภาพของวัวที่เราไถ่ชีวิตชื่อสายพวง หมายเลข 15

พวกมาลัยที่เจ้าหน้าที่แจกให้กับผู้ที่ไถ่ชีวิตโคกระบือ
(ประเด็นคือ แม่บอกว่าหวยงวดนั้นออกเลขนี้ด้วย แต่ไม่มีใครซื้อก็เลยอดกันไป 555) 

หนังสือที่อ่านเพื่อเป็นนักเขียน

พิมพ์ต้นฉบับส่ง บก.

ภาพสเก็ตตัวการ์ตูนและหน้าปก กับของจริง

แจกลายเซ็นให้แม่ไปแจกเพื่อนๆ

ผลงานทั้งหมด


ลิงค์รวบรวมผลงานทั้งหมดของอภินิการเงินออมค่ะ